چرا در کودکان زورگویی وجود دارد؟
زورگویی یکی از اشکال رایج خشونت در بین کودکان به شمار میرود و به معنای «مجموعهای از رفتارهای تکراری و بالقوه آسیبرسان است که مدت زمان نسبتاً طولانی ادامه مییابد و به پیامدهای منفی منجر میشود.» (پریست، کینگ، 2016) این رفتارِ به اصطلاح «تکانشگرانه» در بیشتر نوجوانان دیده میشود. آنچه زورگویی را از سایر رفتارهای پرخاشگرانه و ضداجتماعی متمایز میسازد، تکرار اینگونه رفتارها و همچنین نبود توازن در قدرت میان دو فرد است.
زورگویی در مدرسه به اَشکال مختلف ظهور و بروز دارد:
- جسمانی؛ مثل صدمه زدن، هل دادن،لگدزدن و …
- کلامی؛ مثل اسم گذاشتن، خشمگینکردن، تهدید کردن، تهمت زدن و …
- سایررفتارها؛ مثل شکلک درآوردن و محرومسازی اجتماعی
زورگویی در مدارس امروزی از هر نوعی که باشند، بسیار شایع است و به جامعه یا مؤسسه خاص و یا شهر و روستا منحصر نمیشود؛ به همین سبب، یک مسئله جهانی است و هر چند بهعنوان یک معضل اجتماعی گسترده مطرح میشود؛ ولی جُرم محسوب نمیشود.
علی رغم فراگیری زورگویی در تمام بخشهای اجتماعی و حتی روابط بینالملل، بیشتر پژوهشهای مربوط به این حوزه، بر روی دانشآموزان انجام شده است. (Priest، 2016)
این معضل، اغلب دور از دید بزرگترها صورت میگیرد و اگر هم گاهی مدیران و والدین از وجود آن در مدرسه مطلع شده باشند، آن را نادیده گرفته و بیاهمیت تلقی میکنند. خود کودکان و نوجوانان نیز کمتر در پی کمک گرفتن برمیآیند. کمک گرفتن از دیگران، در میان پسرها بهمراتب کمتر از دخترها دیده میشود؛ هر چند که زورگویی در پسران شدیدتر و مستقیمتر است و در میان دختران، اغلب بهصورت غیرمستقیم؛ مثل راه ندادن در گروه و شایعه پراکنی و کلامی صورت میگیرد که از آن بهعنوان زورگویی ارتباطی یا اجتماعی یاد میشود. (Dukes، 2009)
بیتوجهی به عواقب زورگویی، در حالی است که پژوهشگران این حوزه بر این باورند که زورگویی میتواند از ارزش شخصیت نوجوانان بکاهد؛ حتی گاهی اذیت و آزار مداوم کودکان و نوجوانان میتواند چنان آنها را مأیوس و دلسرد کند که خودکشی را تنها راه نجات خود تلقی کنند؛ همچنین، درباره خود زورگو، اگر زورگویی در کودکی و نوجوانی کنترل و اصلاح نشود، میتواند در بزرگسالی نوجوان را به شخصیتی ضداجتماعی تبدیل کند.
پژوهشها نشان دادهاند که عدم کنترل تکانشگری زورگویی، سبب بروز مشکلات اجتماعی، شغلی، تحصیلی و حتی سلامت جسمی و روانی نوجوان میشود و موارد شدید، منجر به مصرف مشروبات الکلی، کشیدن سیگار، سازگاری کم در مدرسه، افت تحصیلی، افسردگی، بزهکاری و اختالالت دیگر میگردد .( Disqiuseppe، 2003)
آموزش بسته مداخلهای سبک زندگی
برای کاهش تکانشگری زورگویی در نوجوانان، برنامههای آموزشی متعددی طراحی شده است؛ یکی از این برنامهها، «آموزش بسته مداخلهای سبک زندگی» به نوجوانان است که جای آن در برنامه آموزشی مدارس کشور خالی است.
برنامه آموزش بسته مداخلهای سبک زندگی، یک مداخله چندمؤلفهای برای افزایش سلامت روان و پیشگیریهای خاص است که به ارتقای بهداشت روان کودکان و نوجوانان در ابعاد مختلف زندگی کمک نموده و از اساسیترین برنامههای پیشگیرانه در سطح اولیه به شمار میآید (خدایاری فرد، 1395) این برنامه، شامل یکسری مهارتهای سبک زندگی است؛ مثل حل مسئله، مهارت تصمیمگیری و مهارت کنترل استرس و مدیریت خشم. این برنامه آموزشی، به نوجوانان این توانمندی را میدهد که بتوانند از خود و علاقههایشان در موقعیتهای سخت زندگی دفاع کنند. (قلعهشاهی، 1389) همچنین، یاد میدهد که چگونه یک نوجوان، با تضادهای پیرامون خود بدون عصبانی شدن و تکانشگری و زورگویی نسبت به خود و دیگران کنار بیاید؟ (صادقی، 1380) این برنامه، فرد را قادر میسازد تا مسئولیتهای زندگی خود را بپذیرد و بدون زیان رساندن به خود و دیگران، با خواستهها، انتظارات و مشکلات روزانه، بهویژه در روابط بینفردی، بهگونهای کارآمد روبرو شود. (طارمیان، 1384)