تاریخ پزشکی در ایران؛ از تریتا و جندیشاپور تا پزشکی مدرن
پزشکی در ایران تاریخی طولانی دارد. این مقاله از «تریتا» به عنوان نخستین پزشک ایرانی یاد میکند و سپس مسیر پزشکی را از سنتهای کهن، دانشگاه جندیشاپور و دورههای اسلامی تا شکلگیری آموزش پزشکی مدرن در دارالفنون دنبال میکند.
تریتا؛ نخستین پزشک ایرانی
دانشگاه جندیشاپور و پزشکی ایران
جندیشاپور یکی از مراکز مهم علمی و پزشکی در روایت مقاله است. ترجمه آثار پزشکی یونانی و حضور دانشمندان ایرانی، این مرکز را به یکی از حلقههای مهم انتقال و گسترش دانش پزشکی تبدیل کرد.
پزشکان ایرانی در دوره عباسی
با روی کار آمدن عباسیان، حضور طبیبان ایرانی و خاندانهای پزشکی در دستگاه خلافت افزایش یافت. مقاله از خاندان بختیشوع و ماسویه و همچنین فعالیت مترجمان و پزشکان در دوره نهضت ترجمه یاد میکند.
آل بویه و شکوفایی علم طب
در دوره آل بویه فضای مناسبی برای رشد دانش و فرهنگ ایجاد شد. ساخت بیمارستانها، بهویژه در دوران عضدالدوله، از تحولات مهم این دوره معرفی شده و مقاله به پرورش طبیبان و دانشمندانی چون رازی و ابن سینا نیز اشاره میکند.
آغاز پزشکی مدرن در ایران
نخستین مرکز نوین آموزش پزشکی در سال ۱۲۳۰ و در قالب مدرسه دارالفنون پایهگذاری شد. یاکوب ادوارد پولاک و فوکتی از استادانی بودند که در آموزش طب، جراحی، علوم طبیعی و داروسازی نقش داشتند.
دارالفنون و نخستین اقدامات پزشکی نوین
متن به اقداماتی مانند نگارش کتابهای پزشکی فارسی، معادلیابی واژگان پزشکی، نخستین جراحی مدرن با استفاده از اتر برای بیهوشی و نمونههایی از بررسیهای پزشکی قانونی اشاره میکند.
شکلگیری دانشکده پزشکی
با توسعه آموزش پزشکی، شعب طب و داروسازی دارالفنون جدا شدند و در ادامه با تصویب قانون تأسیس دانشگاه در سال ۱۳۱۳، مدرسه طب و داروسازی به یکی از دانشکدههای دانشگاه تبدیل شد. سپس ساختار دوره پزشکی و رشتههای تخصصی نیز بهتدریج توسعه یافت.
مطالب علمی و تاریخی بیشتری بخوانید
برای مطالعه مقالههای علمی، تاریخی و آموزشی بیشتر، به بلاگ مدارس سلام سر بزنید.